ΚΕΦΑΛΟΝΙΑ ΕΚΛΟΓΕΣ ΓΕΝΑΡΗΣ -ΣΕΜΠΤΒΡΗΣ 2015

ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΚΑΙ ΣΥΓΚΡΙΤΙΚΑ
 ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΜΕ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΟΥ ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ

ΚΛΙΚ ΕΔΩ

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΘΑΛΑΣΣΙΑΣ ΡΥΠΑΝΣΗΣ

Τα περισσότερα θαλασσοπούλια έχουν πλαστικά στο στομάχι

Άλμπατρος που βρέθηκε νεκρό με το στομάχι γεμάτο πλαστικά αντικείμενα (US Fish and Wildlife Service)  

          ΣίδνεϊΈνα πεταμένο πλαστικό καπάκι, μια ταπεινή διαφανής σακούλα -λίγοι προσέχουν τα φονικά όπλα μιας ακούσιας γενοκτονίας στους ωκεανούς. Το 80% των θαλάσσιων πτηνών έχει πλαστικά αντικείμενα στο στομάχι, και μέχρι τα μέσα του αιώνα το ποσοστό εκτιμάται ότι θα φτάσει το 99% για ορισμένα είδη.

Έχει τύχει να βρούμε ακόμα και 200 κομμάτια πλαστικού σε ένα πουλί

Η δραματική προειδοποίηση έρχεται από μελέτη που επανεξετάζει τη διαθέσιμη βιβλιογραφία για να εκτιμήσει το πραγματικό μέγεθος του προβλήματος και την πιθανή εξέλιξή του. Τα ευρήματαδημοσιεύονται στην επιθεώρηση PNAS.

Πλαστικά πώματα, σακούλες και κομμάτια από αλιευτικά εργαλεία είναι οι συνήθεις ύποπτοι. Μέσα στα θαλασσοπούλια ανακαλύπτονται όμως και αναπάντεχα αντικείμενα, όπως συνθετικές ίνες από ρούχα οι οποίες δραπέτευσαν από το πλυντήριο και κατέληξαν στη θάλασσα μέσω του υπονόμου.

Οι παγίδες πλέουν και απομακρύνονται από τις ακτές ακολουθώντας τα θαλάσσια ρεύματα σε όλη την υδρόγειο. «Οι επιπτώσεις είναι μεγαλύτερες στο νότιο όριο του Ινδικού, του Ειρηνικού και του Ατλαντικού Ωκεανού, μια περιοχή που θεωρείται σχετικά αμόλυντη» γράφουν οι συντάκτες της βρετανο-αυστραλιανής μελέτης, με επικεφαλής τον Κρις Ουίλκοξ του Κοινοπολιτειακού Οργανισμού Επιστημονικής και Βιομηχανικής Έρευνας (CSIRO). 

Διαβάστε επίσης:

·         Τα θαλασσοπούλια «μειώθηκαν κατά 70% από το 1950»

·         Πλαστικά σκουπίδια: Τοξική τροφή για το ζωοπλαγκτόν

·         Πλαστικές σακούλες σκοτώνουν τις Caretta caretta στον Αμβρακικό

·         Μεσόγειος, μια θάλασσα από νάιλον

Η συνθετική πληγή των ωκεανών επιδεινώνεται καθώς η παγκόσμια παραγωγή πλαστικού σχεδόν διπλασιάζεται κάθε δεκαετία. και πλησίασε το 2013 τους 300.000 τόνους. Σύμφωνα με πρόσφατη μελέτη στο περιοδικό Science, τα πλαστικά που καταλήγουν στη θάλασσα φτάνουν τους 8 εκατομμύρια τόνους, ποσότητα αρκετά μεγάλη για να θάψει όλες τις ακτές του πλανήτη μέχρι το γόνατο. 

Σε ορισμένες περιοχές, επισημαίνει η νέα μελέτη, η πυκνότητα των πλαστικών απορριμμάτων στη θάλασσα φτάνει τα 580.000 αντικείμενα ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο.

Η ανασκόπηση της διαθέσιμης βιβλιογραφίας στη νέα μελέτη δείχνει ότι, μεταξύ 135 διαφορετικών ειδών θαλάσσιων πτηνών, τα 80 καταπίνουν πλαστικά αντικείμενα, είτε γιατί τα θεωρούν τροφή είτε κατά λάθος.

Το 1960, μόλις το 5% των πτηνών που τύχαινε να εξεταστούν από επιστήμονες είχε πλαστικά αντικείμενα παγιδευμένα στο στομάχι, ποσοστό που εκτινάχθηκε στο 80% μέχρι το 2010.

Βασιζόμενοι σε εκτιμήσεις για το τι τρώνε τα πτηνά, τη μέση συγκέντρωση των πλαστικών απορριμμάτων στις περιοχές όπου τρέφονται τα πτηνά, αλλά και τις εκτιμήσεις για αύξηση της παραγωγής πλαστικών, οι ερευνητές υπολογίζουν ότι μέχρι τα μέσα του αιώνα το 99% των θαλάσσιων πτηνών, μεταξύ των ειδών που είναι γνωστό ότι κινδυνεύουν από κατάποση σκουπιδιών, θα έχει πλαστικά στο στομάχι.

Τα αντικείμενα αυτά συχνά δεν είναι αρκετά ελαστικά για να περάσουν από το έντερο. Είτε φράζουν τον πεπτικό σωλήνα είτε παραμένουν εγκλωβισμένα στο στομάχι, εμποδίζοντας το πουλί να τραφεί.

«Έχει τύχει να βρούμε ακόμα και 200 κομμάτια πλαστικού σε ένα μόνο πουλί» λέει η Ντενίς Χάρντστι του CSIRO, μέλος της ερευνητικής ομάδας.

Τα πλαστικά, επίσης, απελευθερώνουν χημικά στο νερό και επιπλέον μπορούν να συγκρατούν πάνω τους ορισμένους ρύπους, απειλώντας τα πτηνά με τοξικές επιδράσεις.

Τα πουλιά, εξάλλου, δεν είναι τα μόνα θύματα: θαλάσσιες χελώνες, ακόμα και φάλαινες, καταπίνουν πλαστικές σακούλες νομίζοντας ότι πρόκειται από μέδουσες, ενώ τα μικροσκοπικά σωματίδια που προκύπτουν από τη σταδιακή αποσύνθεση των πλαστικών περνούν σε όλη την τροφική αλυσίδα μέσω του πλαγκτού.

Η κατάσταση είναι δραματική, οι ερευνητές πιστεύουν όμως ότι υπάρχουν λύσεις. «Ακόμα και απλά μέτρα μπορούν να κάνουν τη διαφορά» λέει η Δρ Χάρντστι. «Στην Ευρώπη, οι προσπάθειες για μείωση των πλαστικών που καταλήγουν στο περιβάλλον οδήγησε σε μετρήσιμες αλλαγές, όσον αφορά τα πλαστικά στα στομάχια θαλάσσιων πτηνών, σε διάστημα μικρότερο από μια δεκαετία».

Βαγγέλης Πρατικάκης

Newsroom ΔΟΛ

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΔΙΑΜΑΝΤΙΔΗΣ ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ DIMITRIS DIAMANTIDIS

Παίκτης προσωπικότητα, πραγματικός αρχηγός,

 “σύμβολο” για τον Παναθηναϊκό αλλά και την 

Εθνική ομάδα μπάσκετ. 

ΘΑΥΜΑΣΤΕ >>>>>>>>>

12 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 1953 ΚΕΦΑΛΟΝΙΑ ΩΡΑ 0

 ΜΑΥΡΗ  ΜΕΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΕΦΑΛΟΝΙΑ
Περισσοτερα>>>>>

ΔΗΜΟΣ ΚΕΦΑΛΟΝΙΑΣ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ 2015

ΤΟ   ΠΡΟΡΓΑΜΜΑ ΤΩΝ ΕΚΔΗΛΩΣΕΩΝ >>

ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ ΤΑ ΝΕΑ ΟΡΙΑ ΗΛΙΚΙΑΣ

Μέχρι τις 22 Ιουλίου θα έχει ψηφιστεί από τη

 Βουλή η διάταξη με την οποία ουσιαστικά

 καταργούνται οι πρόωρες συνταξιοδοτήσεις

 και σταδιακά αυξάνονται τα όρια ηλικίας.

 Ήδη ωστόσο έχει διαρρεύσει το προσχέδιο του νόμου

Τα όρια ηλικία αναμένεται να αυξηθούν με βάση τα νέα μέτρα κατά ένα 6μηνο ανά έτος αρχής γενομένης από 1/7/2015 μέχρι 31/12/2022 έτσι ώστε από το 2023 όλοι στα 62 ή τα 67 έτη με μειωμένη ή πλήρη σύνταξη.

Στο προσχέδιο προβλέπεται ότι δεν θίγονται θεμελιωμένα δικαιώματα μέχρι 30/6/2015.

Αλλάζει όμως το καθεστώς για όσους θεμελίωσαν δικαίωμα χωρίς όριο ηλικίας.

Μεγάλοι χαμένοι περίπου 150.000 ασφαλ8ισμένοι που μέχρι σήμερα έχουν θεμελιωμένο χρόνο ασφάλισης αλλά δεν έχουν πιάσει τα ηλικιακά όρια.

Δείτε τα όρια σύμφωνα με την εφημερίδα "Το Έθνος":

Πατήστε πάνω στη φωτογραφία για να τη δείτε σε μεγέθυνση - ΠΗΓΗ ΦΩΤΟ: ΕΘΝΟΣ

Πατήστε πάνω στη φωτογραφία να τη δείτε σε μεγέθυνση - ΠΗΓΗ ΦΩΤΟ: ΕΘΝΟΣ

EYROBANK : ΕΚΤΙΜΗΣΕΙΣ

Eurobank: Εκτιμήσεις για το μακροοικονομικό κόστος των προγραμμάτων δημοσιονομικής προσαρμογής

Από την υπογραφή του πρώτου προγράμματος διάσωσης το Μάιο του 2010, η Ελλάδα επιτέλεσε μια άνευ προηγουμένου μακροοικονομική προσαρμογή που οδήγησε στην εξάλειψη των προ-κρίσης δίδυμων ελλειμμάτων και στην αποκατάσταση της ανταγωνιστικότητας σε όρους μισθολογικού κόστους έναντι των κύριων εμπορικών της εταίρου, αναφέρεται σε ανάλυση της Eurobank με θέμα " το μακροοικονομικό κόστος των προγραμμάτων δημοσιονομικής προσαρμογής στην Ελλάδα την περίοδο 2010-2014".

Στο δημοσιονομικό μέτωπο, η σωρευτική βελτίωση στο πρωτογενές ισοζύγιο της Γενικής Κυβέρνησης έχει υπερβεί τις 10,5 ποσοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ ενώ σε κυκλικά διορθωμένους όρους έχει ήδη προσεγγίσει τις 20 ποσοστιαίες μονάδες.

Αναμφισβήτητα, η προσαρμογή αυτή είναι η μεγαλύτερη που έχει επιτελεστεί σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα από οποιαδήποτε άλλη ανεπτυγμένη οικονομία στη σύγχρονη οικονομική ιστορία, όπως άλλωστε έχει επανειλημμένα τονιστεί από το ΔΝΤ και άλλους διεθνείς οργανισμούς, αναφέρεται στην μελέτη.

Όσον αφορά το ονομαστικό μέγεθος της συνολικής δέσμης δημοσιονομικών μέτρων που εφαρμόστηκε στο πλαίσιο των δύο διαδοχικών προγραμμάτων διάσωσης, εκτιμούμε ότι αυτό ήταν 30 μονάδες του ΑΕΠ περίπου, με το 45% των σχετικών μέτρων να εμπίπτουν στο σκέλος των εσόδων (αυξήσεις σε άμεσους και έμμεσους φόρους καθώς και στις εισφορές κοινωνικής ασφάλισης) και το υπόλοιπο στην πλευρά των δαπανών (κυρίως περικοπές σε μισθούς, συντάξεις και στο πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων).

Όπως αναφέρεται στην ανάλυση, δυστυχώς, παρά την προαναφερθείσα βελτίωση, η ιδιαίτερα μεγάλη (και εμπροσθοβαρής) δημοσιονομική προσαρμογή των τελευταίων ετών συνοδεύτηκε από δραματική συρρίκνωση του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος (πλέον των 26 μονάδων) και μεγάλη άνοδο του ποσοστού ανεργίας.

Μάλιστα, η παρούσα μελέτη καταδεικνύει ότι οι πολιτικές λιτότητας που εφαρμόστηκαν τα τελευταία 5 χρόνια μπορούν να ερμηνεύσουν πλήρως την επακόλουθη συρρίκνωση του ελληνικού ΑΕΠ σε σύγκριση με ένα θεωρητικό (counterfactual) σενάριο το οποίο υποθέτει: α) μηδενική δημοσιονομική προσαρμογή την περίοδο 2010-2014, και β) συνέχιση της εξωτερικής χρηματοδότησης του ελληνικού δημοσίου την εν λόγω περίοδο για την αποτροπή χρεοκοπίας και μιας πιο βίαιης απομόχλευσης της εγχώριας οικονομίας.

Φυσικά, αυτό δεν σημαίνει, σύμφωνα με την ανάλυση, ότι η Ελλάδα δε θα έπρεπε να εφαρμόσει μέτρα δημοσιονομικής προσαρμογής τα τελευταία έτη, ιδιαίτερα λαμβάνοντας υπ΄ όψιν τις τεράστιες μακροοικονομικές ανισορροπίες που συσσωρεύτηκαν την περίοδο πριν το ξέσπασμα της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής κρίσης του 2007/2008.

Αντ' αυτού, το κεντρικό μήνυμα από την άσκηση προσομοίωσης που παρουσιάζεται στην παρούσα μελέτη είναι το ακόλουθο: " Η πιθανότητα ένα δρακόντειο πρόγραμμα λιτότητας να αποδειχθεί τελικά αντιπαραγωγικό ("self-defeating"), δηλαδή να οδηγήσει σε υπέρμετρη απώλεια των εισοδημάτων και σε επιδείνωση (αντί για βελτίωση) της δυναμική του δημοσίου χρέους αυξάνεται δραματικά όταν αυτό εφαρμόζεται σε συνθήκες βαθιά ύφεσης, όπως αυτές που επικράτησαν χώρα στην Ελλάδα τα τελευταία έτη.

Κατ' επέκταση, μια λιγότερο εμπροσθοβαρής (και περισσότερο αντικυκλική) δημοσιονομική προσαρμογή που θα εφαρμοζόταν όταν η οικονομία είχε ήδη αρχίσει να ανακάμπτει, θα μπορούσε τελικά να επιφέρει τα επιδιωκόμενα αποτελέσματα (βελτίωση των δημοσιονομικών μεγεθών) χωρίς κατ' ανάγκη να προκαλέσει τόσο σοβαρές απώλειες στην εγχώρια οικονομία.

Το ανωτέρω αποτέλεσμα προκύπτει λόγω της τεκμηριωμένης αλληλεξάρτησης μεταξύ των δημοσιονομικών πολλαπλασιαστών και του οικονομικού κύκλου τόσο στην Ελλάδα όσο και σε πολλές άλλες οικονομίες (πολύ υψηλότεροι πολλαπλασιαστές σε περιόδους βαθειάς ύφεση από ότι σε περιόδους οικονομικής σταθερότητας και ανάπτυξης)".

Η ισχύς του ανωτέρου επιχειρήματος, όπως αναφέρεται στην ανάλυση, αυξάνεται με την υιοθέτηση, επίσης, ενός αξιόπιστου πολυετούς προγράμματος δημοσιονομικής εξυγίανσης και, κυρίως, με την εφαρμογή γενναίων διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων, προγραμμάτων ενίσχυσης της ρευστότητας και άλλων στρατηγικών με στόχο την αντιμετώπιση των περιοριστικών επιδράσεων της δημοσιονομικής προσαρμογής και την ταχύτερη επάνοδο σε θετικούς (και βιώσιμους) ρυθμούς οικονομικής ανάπτυξης".