ΣΧΟΛΙΚΕΣ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΕΣ

Το φάντασμα των σχολικών βιβλιοθηκών

EfSyn    21-3-2021 

Γιώργος Δαρδανός*

• A-
• A+

Οταν έρχεται στην επικαιρότητα το ζήτημα των Βιβλιοθηκών στην Ελλάδα, πραγματικά συγκινούμαι. Γιατί πάνε πολλά χρόνια που ονειρεύομαι την οργάνωση, τη δημιουργία, τη στελέχωση και τον διαρκή εμπλουτισμό των βιβλιοθηκών – και αναφέρομαι κυρίως στις σχολικές βιβλιοθήκες αφού εκεί ξεκινά η παιδεία και ο πολιτισμός μας. Εδώ και είκοσι χρόνια γράφω, μιλάω, ξαναγράφω, ξαναμιλάω, φωνάζω…, αλλά στου κουφού την πόρτα.
Ανακινώ λοιπόν πάλι το θέμα, διατρέχοντας με λίγα λόγια την ιστορία των Βιβλιοθηκών στη χώρα μας, με την ελπίδα ότι η σημερινή πραγματικότητα με τις τεράστιες ανάγκες της θα υπερβεί τη μέχρι σήμερα ύπνωση του κρατικού μηχανισμού και ότι ίσως έχουμε ακόμα τον χρόνο να αναχαιτίσουμε τις αναμενόμενες άσχημες εξελίξεις – οφειλόμενες σε μια σειρά αιτιών, από επιπόλαιες και πρόχειρες εκτιμήσεις, μέχρι όμως και ψυχική ολιγωρία αλλά και πολιτικό δαλτωνισμό. Σε κάθε περίπτωση, το μερίδιο ευθύνης ατόμων και φορέων θα γίνει καθαρότερο στο μέλλον.
Πάνε εκατόν ογδόντα χρόνια από τότε που ο Οθων δημοσίευσε το πρώτο διάταγμα με θέμα τη σύσταση σχολικών βιβλιοθηκών, και το μόνο που έχουμε ανά χείρας είναι μια ολόκληρη «βιβλιοθήκη» από σχετικές υπουργικές αποφάσεις, καθώς επίσης και μια σειρά από κλειδωμένες, αραχνιασμένες αίθουσες-αποθήκες με σπασμένα θρανία και πεταμένους παλαιούς υπολογιστές όπου στέλνονταν πριν από την πανδημία οι μαθητές για τιμωρία. Σ’ αυτές τις αίθουσες στοιχειώνει και μένει «κτήμα ες αεί» όχι η γνώση αλλά η απουσία σοβαρού σχεδιασμού, η αδιαφάνεια, η λεηλασία και η αδιαφορία.
Οι μέχρι στιγμής Υπουργικές Αποφάσεις, εκτός ελαχίστων φωτεινών εξαιρέσεων φυσικά, ήταν ασαφείς και γενικόλογες για ένα θέμα που θα έπρεπε να θεωρείται «καυτό», μια και η σωστή λειτουργία των βιβλιοθηκών θα μπορούσε να λειτουργήσει ως αναπτυξιακός μοχλός της κοινωνίας μας και να αποτρέψει την πνευματική μας χρεοκοπία· κι όμως, οι αποφάσεις κάθε φορά έρχονταν να θυμίσουν άλλες προηγούμενες, που παρέμειναν κι εκείνες απλώς «αποφάσεις», χωρίς καμία περαιτέρω μέριμνα υλοποίησης.
Για να κατανοήσουμε το εύρος και το βάθος της υπόθεσης «σχολική βιβλιοθήκη» ας πάρουμε λίγο τα πράγματα από την αρχή: Η εκπαιδευτική μεταρρύθμιση του 1996-2000, υπό τον αείμνηστο Γεράσιμο Αρσένη, έφερε ως αποτέλεσμα τη δημιουργία και τον εμπλουτισμό 765 σχολικών βιβλιοθηκών στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Οι βιβλιοθήκες εμπλουτίστηκαν με 6.001 τίτλους βιβλίων που επιλέχθηκαν με αυστηρά κριτήρια ως τα πλέον κατάλληλα από μια Επιτροπή 60 «ειδικών», οι οποίοι με απόλυτη φιλοτιμία προσπάθησαν να φέρουν εις πέρας το έργο αυτό επιλέγοντας με ποιοτικά κριτήρια τα κατάλληλα βιβλία. Η λίστα των επιλεγμένων τίτλων είναι στη διάθεση καθενός ενδιαφερομένου σε cd. Τα βιβλία αυτά πληρώθηκαν από την Πολιτεία στους εκδοτικούς οίκους και στάλθηκαν με την εθελοντική εργασία κρατικών υπαλλήλων.
Τι γίνεται όμως σήμερα μ’ αυτές τις βιβλιοθήκες;
• Λειτουργούν;
• Κάτω από ποιες συνθήκες;
• Με ποιους υπευθύνους;
• Με ποια βιβλία;
• Εμπλουτίστηκαν έκτοτε;
Οι απαντήσεις στα ερωτήματα αυτά είναι άκρως απογοητευτικές:
• Οι σχολικές βιβλιοθήκες της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης είτε λειτούργησαν για λίγο αποσπασματικά με κάποιον «ανειδίκευτο βιβλιοθηκονομικά» καθηγητή είτε, απουσία υπευθύνου, δεν άνοιξαν ποτέ για τους μαθητές.
• Οσοι βιβλιοθηκονόμοι είχαν προσληφθεί απολύθηκαν στη συνέχεια.
• Στην πραγματικότητα η σχολική βιβλιοθήκη δεν συνδέθηκε ποτέ με τη μαθητική διαδικασία αφού δεν εντάχθηκε οργανικά στο πρόγραμμα σπουδών και δεν έγινε ποτέ κέντρο εξ-ακτίνωσης της μάθησης και της γνώσης όπως είχε σχεδιαστεί να γίνει – έτσι, το ένα και μοναδικό βιβλίο στα εκπαιδευτικά μας ιδρύματα, το «κοράνι της ελληνικής εκπαίδευσης», ακόμη καλά κρατεί.
• Γιατί να διαβάσουν τα παιδιά μας κι άλλα βιβλία; Γιατί να έχουν κι άλλες πηγές γνώσης;
• Γιατί να δημιουργήσουμε ενεργούς πολίτες με κριτική κι όχι σχηματική σκέψη, γνώμη και άποψη;
Οι σχολικές βιβλιοθήκες ήταν και είναι ακόμη, δυστυχώς, μια περιττή πολυτέλεια, η οποία κάτω από τις υπάρχουσες δυσμενείς συνθήκες κυριολεκτικά αχρηστεύτηκε.
Δεν έχει άλλωστε πια κανένα νόημα τόσα χρόνια μετά να αναζητήσουμε τα 70.431.000 ευρώ των ευρωπαϊκών κονδυλίων [«Σχηματική Σκέψη», Γιώργος Δαρδανός (επιμ.), Gutenberg 2015, σ. 66-67], που προορίζονταν αποκλειστικά για τη δημιουργία νέων βιβλιοθηκών και τον εμπλουτισμό των 765. Τα στοιχεία αυτά, πόσα δηλαδή από αυτά τα χρήματα δόθηκαν τελικά σε βιβλιοθήκες και τι απέγιναν τα υπόλοιπα, υπάρχουν στη διάθεση κάθε ενδιαφερόμενου (ό.π., σ. 88-89).
Οι ελάχιστες οραματικές προσπάθειες που έγιναν έκτοτε προς την κατεύθυνση της δημιουργίας και της εύρυθμης λειτουργίας τους ακυρώθηκαν με παραπλανητικές και παγιδευτικές διακηρύξεις περί ψηφιακής επανάστασης. Για παράδειγμα, πολλές εκατοντάδες υπολογιστές αγοράστηκαν επί υπουργίας της κυρίας Διαμαντοπούλου για τους μαθητές, οι οποίοι όμως χωρίς τη διασύνδεση με τη βιβλιοθήκη κατέληξαν να τους χρησιμοποιούν για ηλεκτρονικά παιχνίδια και για τη μεταξύ τους διαδικτυακή επικοινωνία.
Αλλά ούτε και οι ίδιοι οι εκπαιδευτικοί πήραν ζεστά το θέμα, αφού δεν μπορούσαν να δουν πώς οι βιβλιοθήκες θα συνεισέφεραν στο δύσκολο έργο τους και σίγουρα δεν είχαν εκπαιδευτεί στους τρόπους αξιοποίησής τους με στόχο την προαγωγή της μάθησης και τη δημιουργία ενός πιο ευέλικτου και λυσιτελούς μαθησιακού περιβάλλοντος. Ούτε και οι συνδικαλιστικοί φορείς των διδασκόντων ασχολήθηκαν σοβαρά. Για ποιόν λόγο άλλωστε; Για να φορτώσουν στους εκπαιδευτικούς κι άλλη μία αγγαρεία; Κρίμα που δεν κατανόησαν τη θεμελιώδη παιδαγωγική και πολιτιστική σημασία του έργου.
Φυσικά οι επιλογές της ελληνικής πολιτικής ηγεσίας διακομματικά δεν συνάδουν με κανέναν τρόπο και σε κανένα επίπεδο με τις παγκόσμιες πρακτικές. Σε όλες τις αναπτυσσόμενες και αναπτυγμένες χώρες η σχολική βιβλιοθήκη αποτελεί ζωντανό κύτταρο του εκάστοτε εκπαιδευτικού ιδρύματος και σημαντικότατο μέρος της εκπαιδευτικής διαδικασίας. Δεν χρειαζόμαστε, λοιπόν, κι άλλους νόμους για το θέμα αυτό – μας φτάνουν οι υπάρχοντες. Μπορούμε να τους θέσουμε σε «ορθή» εφαρμογή;
Τι πρέπει να γίνει άμεσα;
Ας ξεκινήσουμε από την ήδη υπάρχουσα δομή – από τις βιβλιοθήκες της ΔΕΥΤΕΡΟΒΑΘΜΙΑΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ:
Α) Καταγραφή των βιβλιοθηκών που «ζουν» ακόμη και των συνθηκών «διαβίωσής» τους. Δηλαδή πόσες, ποιες, πού και πώς λειτουργούν.
Β) Καταγραφή των βιβλίων που περιέχουν οι υπάρχουσες αυτές βιβλιοθήκες. Πόσα και ποια;
Γ) Καμία αγορά νέων τίτλων πριν ολοκληρωθεί η καταγραφή.
Δ) Σταδιακή πρόσληψη εξειδικευμένων βιβλιοθηκονόμων που θα φροντίσουν για την εύρυθμη λειτουργία τους.
Ε) Σύσταση ειδικής επιτροπής που θα επιλέξει νέους τίτλους βιβλίων, έντυπους και ψηφιακούς, για τον εμπλουτισμό των βιβλιοθηκών, αγορά και αποστολή των νέων βιβλίων – είναι αυτονόητο ότι χωρίς εμπλουτισμό ο ρόλος των βιβλιοθηκών ακυρώνεται.
ΣΤ) Εύρυθμη λειτουργία των σχολικών βιβλιοθηκών τόσο σε εκπαιδευτικό επίπεδο (ενεργός ρόλος τους στην καθημερινή εκπαιδευτική πράξη για να σταματήσει το εκπαιδευτικό μας σύστημα να είναι αόμματο και προβληματικό) όσο και άνοιγμά τους στις απομονωμένες τοπικές κοινωνίες. Εχει αναλογιστεί ποτέ κάποιος από τους αρμόδιους κρατικούς λειτουργούς πόσο σημαντική θα ήταν μια διάπλατα ανοιχτή στο ευρύτερο κοινό σχολική βιβλιοθήκη σε ένα ορεινό χωριό ή ακόμη περισσότερο σε κάποιο ακριτικό νησί;
Οσον αφορά τώρα την ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ:
Στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση ζούμε έναν πραγματικό τραγέλαφο καθώς ακούμε διαρκώς διάφορα περί της «λειτουργίας» ή της «ψηφιοποίησης» και «διασύνδεσης» των εν λόγω βιβλιοθηκών. Ας πει κάποιος στους αρμόδιους των υπουργείων αλλά και στους, υποτίθεται, σχετικούς με το θέμα δημοσιογράφους και λοιπούς «πρωτοπόρους» και επαναστάτες της ψηφιοποίησης ότι δεν γίνεται να λειτουργήσει κάτι το οποίο δεν υφίσταται (ό.π., σ. 65). Πώς θα λειτουργήσουν και μάλιστα θα διασυνδεθούν μεταξύ τους ανύπαρκτες βιβλιοθήκες; Σε κανένα από τα δέκα χιλιάδες και πλέον δημόσια Νηπιαγωγεία και Δημοτικά Σχολεία της χώρας μας δεν υπάρχει ούτε μία οργανωμένη σχολική βιβλιοθήκη.
Επειδή καλά θα ήταν να μην κινδυνέψουν για άλλη μια φορά οι αρμόδιοι με γελοιοποίηση, θα πρέπει να ξέρουν πως οι μεγαλοστομίες δεν αποτελούν στοιχεία εφαρμόσιμων πολιτικών που έχουμε ανάγκη στο εκπαιδευτικό μας σύστημα. Σε κάθε περίπτωση πρέπει πρώτα να δημιουργήσουμε βιβλιοθήκες στα σχολεία μας, μετά να τις στελεχώσουμε, να τις δικτυώσουμε και μετά να τις ψηφιοποιήσουμε, αφού δυστυχώς δεν μπορούμε ακόμη να μετασχηματίσουμε ψηφιακά ανύπαρκτες οντότητες! Τι είναι αυτό που θα μετασχηματίσουμε και θα διασυνδέσουμε χωρίς σχολικές βιβλιοθήκες, χωρίς βιβλιοθηκονόμους και, πρωτίστως, χωρίς βιβλία;

Το υπουργείο θα πρέπει να πάρει γενναίες αποφάσεις και να προβεί σε πολιτικές πράξεις-ορόσημα στην ιστορία του εκπαιδευτικού συστήματος. Να συμπληρώσει ένα έλλειμμα δεκαετιών που στέρησε τη δυνατότητα από το σύγχρονο ελληνικό σχολείο να απαντήσει στις ανάγκες που προέκυψαν από τις μεταβαλλόμενες εξελίξεις στις τεχνολογίες, τις επιστήμες και τις τέχνες.

Οι πνευματικοί ταγοί αυτής της χώρας ας βάλουν πλάτη. Οι εκπαιδευτικοί ας σηκώσουν τα μανίκια. Η κρατική μηχανή ας λειτουργήσει, επιτέλους, για το ευρύτερο καλό εξασφαλίζοντας τα απαιτούμενα κονδύλια. Είναι ανάγκη όσο ποτέ άλλοτε να εξασφαλίσουμε την πολυφωνία, τη δημοκρατία, την ποικιλία, τη δυνατότητα επιλογής. Κι ας δώσουμε στα παιδιά μας την ευκαιρία να νιώσουν τη χαρά της έρευνας, της αναζήτησης, της δημιουργίας, της ουσιαστικής ανάγνωσης κι ας μην τα καταδικάζουμε να γίνονται τέλειοι τηλεθεατές λειτουργικά αναλφάβητοι. Είναι εθνική μας υποχρέωση.

Οι Βιβλιοθήκες είναι σε αυτήν την προσπάθεια το απαραίτητο και σταθερό πρώτο βήμα.

* Εκδότης

Βιβλιογραφία

• Γιώργος Ε. Δαρδανός [επιμ.], Σχηματική Σκέψη, (Αθ.: Gutenberg, 2015) • [επιμ.], Σελίδες στην Οθόνη ή στο Χαρτί (Το Μέλλον της Ανάγνωσης), 2η συμπληρωμένη έκδοση (Αθ.: Gutenberg, 2019) – Πρόλογος: Προκόπιος Παυλόπουλος • [επιμ.], Οι Παπαγάλοι δεν Διαβάζουν Βιβλία: Κείμενα Πολιτικής Βιβλίου, (Αθ.: Gutenberg, 2005) • Οταν η γάτα γλείφει τη λίμα (Αθ.: Τυπωθήτω, 1999
)

ΝΕΕΣ ΘΕΣΕΙΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Όταν  τα  μηχανήματα  κόβουν
θέσεις  στην  αγορά  εργασίας

Περισσότερα >>>>

ΕΡΓΑΣΙΑΚΟΣ ΜΕΣΑΙΩΝΑΣ

Με επίσημα στοιχεία ζούμε σε εργασιακό μεσαίωνα

Τη δραματική αύξηση των ελαστικών μορφών εργασίας και τη μείωση των μισθών την τελευταία διετία απεικονίζουν στοιχεία του υπουργείου Εργασίας που διαβιβάστηκαν στη Βουλή από τον αρμόδιο υπουργό Γιάννη Βρούτση.

Όπως ειδικότερα προκύπτει κατά το πρώτο εξάμηνο του 2012 κατατέθηκαν στις υπηρεσίες του ΣΕΠΕ 28.161 συμβάσεις εκ περιτροπής απασχόλησης, 109.885 συμβάσεις μερικής απασχόλησης, 1.079 συμβάσεις έργου ή παροχής ανεξάρτητων υπηρεσιών και 882 συμβάσεις παραγωγής κατά μονάδα εργασίας (φασόν). Επίσης κατά το πρώτο εξάμηνο του 2012 κατατέθηκαν στις υπηρεσίες του ΣΕΠΕ 44.122 μετατροπές συμβάσεων, από τις οποίες οι 24.750 αφορούσαν μετατροπή από πλήρη σε μερική απασχόληση και οι 19.372 από πλήρη σε εκ περιτροπής απασχόληση.

Κατά το έτος 2011 κατατέθηκαν: 84.519 συμβάσεις εκ περιτροπής απασχόλησης, 300.230 συμβάσεις μερικής απασχόλησης, 4.345 συμβάσεις έργου ή παροχής ανεξάρτητων υπηρεσιών και 194 συμβάσεις παραγωγής κατά μονάδα εργασίας (φασόν). Επίσης κατά το 2011 κατατέθηκαν στις υπηρεσίες του ΣΕΠΕ 58.962 μετατροπές συμβάσεων από τις οποίες 32.420 αφορούσαν μετατροπή από πλήρη σε μερική απασχόληση και οι 26.542 από πλήρη σε εκ περιτροπή απασχόληση.

Σύμφωνα με τα στοιχεία του υπουργείου Εργασίας, κατά το 2011 κατατέθηκαν συνολικά 163 επιχειρησιακές συμβάσεις και όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται οι συναφθείσες επιχειρησιακές συμβάσεις καταδεικνύουν μία τάση μείωσης του μισθού σε ποσοστό 25% έως 30%. Στο σημείο αυτό επισημαίνεται ότι με το Ν. 4046/2012 θεσμοθετήθηκε η δυνατότητα των εργοδοτών να προβούν μονομερώς σε μειώσεις της τάξης του 22% των μισθών και των ημερομισθίων των εργαζομένων που αμείβονται με βάση τα κατώτατα όρια της Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας, όπως αυτά ίσχυαν κατά την 1.1.2012 και όπως διαμορφώνονται με βάση την προϋπηρεσία. Σε περιπτώσεις δε εργαζομένων που είναι κάτω των 25 ετών, καθώς και για τους μαθητευόμενους και όσους προσλαμβάνονται με τις διατάξεις για την απόκτηση εργασιακής εμπειρίας η μείωση ορίζεται στο 32%. Οι περικοπές αρχίζουν από τη μέρα δημοσίευσης του Ν. 4046/2012 στο ΦΕΚ, δηλαδή από 14 Φεβρουαρίου 2012.
Από τις 14 Φεβρουαρίου 2012 έως 31 Ιουνίου 2012, έχουν συναφθεί 496 επιχειρησιακές συμβάσεις οι οποίες αφορούν 57.614 εργαζόμενους και η μέση μείωση των μισθών είναι 24,26% ενώ η υψηλότερη μείωση άγγιξε το 40%. Ωστόσο, για τους περισσότερους εργαζόμενους, 109.123 στον αριθμό, υπήρξαν μειώσεις με ατομικές συμβάσεις εργασίας με βάση το Ν. 4046/12, που κατά μέσο όρο είναι 23,36% ενώ έφτασαν και στο 30%.

Ο υπουργός Εργασίας αναφέρεται στους ελέγχους που διενεργούνται. Κατά το πρώτο εξάμηνο του 2012 έγιναν έλεγχοι σε 10.047 επιχειρήσεις. Ο αριθμός των εργαζομένων στις επιχειρήσεις που έγιναν έλεγχοι είναι 29.560 και ο αριθμός των ανασφάλιστων εργαζομένων είναι 10.603. Από τους 10.603 ανασφάλιστους, οι 4.501 αλλοδαποί αντιπροσωπεύουν το 47,4% σε σχέση με το συνολικό αριθμό των αλλοδαπών εργαζομένων που είναι 9.491 στις επιχειρήσεις που έγιναν έλεγχοι. Οι ημεδαποί ανασφάλιστοι και μη καταχωρημένοι στα ειδικά βιβλία νεοπροσλαμβανόμενου προσωπικού είναι 6.102, ποσοστό 30,4% των 20.069 συνολικά ημεδαπών εργαζομένων στις επιχειρήσεις που ελέγχθηκαν. Το 49,5% των ελέγχων έγινε σε δραστηριότητες επιχειρήσεων εστίασης και το ποσοστό της ανασφάλιστης εργασίας ήταν 58,2%, ακολουθεί το Λιανικό εμπόριο όπου έγινε το 17,4% των ελέγχων και ευρέθησαν 8,7% ανασφάλιστοι. Το 4,1% των ελέγχων αφορούν τις βιοτεχνίες και διαπιστώθηκε ποσοστό ανασφάλιστων 11%.

Τα στοιχεία που απεικονίζουν τη δραματική κατάσταση στην αγορά εργασίας διαβιβάστηκαν στη Βουλή στο πλαίσιο απάντησης ερώτησης της βουλευτού των Ανεξάρτητων Ελλήνων Μαρίας Κόλλια Τσαρουχά για την καταπολέμηση της ανεργίας

ΘΕΣΕΙΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ

Προσφορά 1,3 εκατ. θέσεων εργασίας στην Ευρώπη


Της Ρούλας Σαλούρου

Πάνω από 1.300.000 κενές θέσεις εργασίας σε 31 ευρωπαϊκές χώρες περιλαμβάνει το δίκτυο Eures, η πύλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης που, εκτός από την αγορά – ζήτηση εργασίας, σε χώρες της Ε.Ε., παρέχει πληροφορίες σχετικά με την αγορά εργασίας, όπως στατιστικά στοιχεία σχετικά με τις θέσεις εργασίας που παρουσιάζουν τη μεγαλύτερη ζήτηση, πληροφορίες σχετικά με τη διαβίωση και την εργασία, όπως η κοινωνική ασφάλιση, οι συντάξεις και οι φορολογικές υποχρεώσεις και, τέλος, μια επισκόπηση των κανονισμών της ΕΕ που διέπουν την ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων.

Με αφορμή την προτροπή της Γερμανίδας υπουργού Εργασίας προς τις χώρες με υψηλή ανεργία, κυρίως Ελλάδα και Ισπανία, μια ματιά στο δίκτυο Eures, δείχνει ότι, υπάρχουν 1.304.044 κενές θέσεις εργασίας, σε 31 χώρες, έχουν κατατεθεί 830.564 βιογραφικά σημειώματα και βρίσκονται online 26.905 εργοδότες.

Σύμφωνα με το δίκτυο Eures, σήμερα, στην Αυστρία υπάρχουν 54.639 κενές θέσεις εργασίας, ή καλύτερα, ανοικτές για πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αντίστοιχα, οι θέσεις στο Βέλγιο είναι 2.724, στη Βουλγαρία μόλις 38, στην Ελβετία 13.287, στην Κύπρο 2.597, στην Τσεχία 27.872, στη Γερμανία μόλις 538, στη Δανία 31.559, στην Εσθονία 2.293, στην Ισπανία 1.999, στη Φινλανδία 36.087, στη Γαλλία 52.451, στην Ελλάδα της υψηλής ανεργίας 2.534, στην Ουγγαρία 9.377, στην Ιρλανδία 5.249, στην Ισλανδία 203, στην Ιταλία 55.299, στο Λιχτενστάϊν 210, στη Λιθουανία 11, στο Λουξεμβούργο 437, στην Λεττονία 133, τη Μάλτα 31, τις Κάτω Χώρες 4.657, τη Νορβηγία 8.838, την Πολωνία 26.887, την Πορτογαλία 24, στη Ρουμανία 310, τη Σουηδία 63.379, τη Σλοβενία 2.523, τη Σλοβακία 1.862 και στο Ηνωμένο Βασίλειο 3.333 «ανοικτές» θέσεις εργασίας.

Την... εκστρατεία καταπολέμησης της ανεργίας, κυρίως των νέων, ανέλαβε το γερμανικό υπουργείο Εργασίας, με δηλώσεις της υπουργού Ούρσουλα Φον ντερ Λάιεν, στο πρακτορείο DPA. Μόνο στη Γερμανία, δήλωσε η αρμόδια υπουργός, υπάρχουν πάνω από ένα εκατομμύριο κενές θέσεις εργασίας και οι ανάγκες για εξειδικευμένο προσωπικό αυξάνονται εξαιτίας της συρρίκνωσης του ενεργού πληθυσμού.

Να σημειωθεί ότι, σύμφωνα με την Eurostat, οι άνεργοι στην Ε.Ε. προσεγγίζουν τα 17 εκατομμύρια ανθρώπους. Τη στιγμή μάλιστα, που η ανεργία των νέων σε Ελλάδα και Ισπανία φθάνει το 50%, το αντίστοιχο ποσοστό σε Γερμανία και Αυστρία δεν ξεπερνά το 8%.

Σύμφωνα με πληροφορίες, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή επεξεργάζεται σχέδιο στήριξης της απασχόλησης, με φόντο την υψηλή ανεργία αλλά και την αύξηση της φτώχειας.

Οι άξονες πάνω στους οποίους στηρίζεται η πρόταση της Κομισιόν, αφορά όχι μόνο στη δημιουργία θέσεων εργασίας, κυρίως μέσω των επενδύσεων στον τομέα της πράσινης ανάπτυξης, αλλά και μέσω της στήριξης των κατώτατων μισθών. Μάλιστα, σύμφωνα με πληροφορίες ιταλικής εφημερίδας (La Stampa), το σχέδιο περιλαμβάνει την εισαγωγή «κατάλληλου» κατώτατου μισθού, ώστε να διασφαλίζεται η αξιοπρεπής διαβίωση των ευρωπαίων εργαζομένων. Εκτιμάται δε, ότι, και παρά τις παρεμβάσεις σε εγχώριο επίπεδο, που όπως όλα δείχνουν δεν έχουν τελειώσει ακόμη, η Ε.Ε. επιχειρεί την ανάσχεση στην ανεξέλεγκτη μείωση του μισθολογικού κόστους στην Ευρωπαϊκή Ένωση αλλά και η θεσμοθέτησή του, σε χώρες όπως η Ιταλία που δεν υπάρχει.
Παράλληλα, προωθείται η ελεύθερη διακίνηση εργαζομένων στην ενιαία ευρωπαϊκή αγορά, με την αναγνώριση των πτυχίων και των επαγγελματικών προσόντων να είναι το βασικό εμπόδιο που πρέπει να ξεπεραστεί, καθώς και η προώθηση επενδύσεων στην πράσινη ενέργεια, τις κοινωνικές υπηρεσίες και τις επικοινωνίες. Στόχος της Κομισιόν, παραμένει η δημιουργία 5 εκατομμυρίων νέων θέσεων εργασίας, τα επόμενα 8 χρόνια...

Μετά απ’ όλα αυτά, εάν κάποιος επιθυμεί να αναζητήσει εργασία σε μια άλλη χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μπορεί να προστρέξει στο πεδίο, «Διαβίωση και εργασία» της πύλης EURES.

Το τμήμα παρέχει μια ενδελεχή επισκόπηση όσων πρέπει να γνωρίζει κανείς όταν σκοπεύει να εγκατασταθεί σε μια άλλη ευρωπαϊκή χώρα. Κάθε σκέλος που αναφέρεται στις επιμέρους χώρες επικαιροποιείται δύο φορές ετησίως ούτως ώστε να διασφαλίζεται η μέγιστη ακρίβεια και συνάφεια των πληροφοριών που παρέχονται στα άτομα που αναζητούν εργασία.

Πηγή:www.capital.gr

ΝΕΟΙ ΑΡΓΟΤΕΣ

Τους χτύπησε η ανεργία στις μεγαλουπόλεις και θέλουν να γίνουν αγρότες
Με την αγροτική παραγωγή προτίθενται να σχοληθούν 1,5 εκατομμύριο Αθηναίοι και Θεσσαλονικείς, σύμφωνα με στοιχεία του υπουργείου Αγροτικής ΑνάπτυξηςΠάνω από ενάμισι εκατομμύριο άνθρωποι που ζουν στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη ενδιαφέρονται να επιστρέψουν στην περιφέρεια και να ασχοληθούν με την πρωτογενή παραγωγή, όπως είπε ο υφυπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης, Γιάννης Δριβελέγκας παρουσία του οποίου πραγματοποιήθηκε σήμερα η υπογραφή των πρώτων συμβάσεων μίσθωσης δημόσιας γεωργικής και κτηνοτροφικής γης για την Κεντρική Μακεδονία.


Τα στοιχεία του κ. Δριβελέγκα προκύπτουν απο μελέτη του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων που θα παρουσιαστεί από την ηγεσία του τις επόμενες ημέρες.
Με τα συμβόλαια των εκτάσεων που πρόκειται να καλλιεργήσουν, έφυγαν σήμερα από την περιφέρεια κεντρικής Μακεδονίας 14 νέοι και νέες από τη Θεσσαλονίκη. Αφού γνώρισαν την ανεργία, αποφάσισαν να αναζητήσουν μια διέξοδο απασχόλησης που θα τους εξασφαλίζει τα προς το ζην, στην αγροτική γη.
Μία απο αυτούς που υπέγραψαν η 29χρονη Ελένη Μανδραβέλη, που θα καλλιεργήσει αρωματικά φυτά στα 3,5 στρέμματα που έχει πλέον στη διάθεσή της στη Νέα Ραιδεστό. Όπως εξηγεί η ίδια που σπούδασε γεωπονία, διάλεξε τη συγκεκριμένη καλλιέργεια επειδή δεν απαιτεί πολύ νερό. Από την πλευρά του ο 27χρονος Αχιλλέας Γαρουφαλίδης με σπουδές στο χώρο των ηλεκτρονικών υπολογιστών, αποφάσισε να ασχοληθεί με την εκτροφή σαλιγκαριών στα δέκα στρέμματα που εξασφάλισε, για να ζήσει την οικογένειά του. Σχέδια για δενδρώδεις καλλιέργειες κάνει, άλλωστε, η 26χρονη Ευαγγελία Σταυρίδου, που με αφορμή τις σπουδές της στη γεωπονία κατάφερε να εξασφαλίσει σε πρώτη φάση μια έκταση 3,5 στρεμμάτων ώστε να ξεκινήσει το εγχείρημά της.
Σημειώνεται ότι δικαιούχοι για την μίσθωση γης είναι νέοι και άνεργοι, αγρότες και μη ενώ τα μισθωτήρια συμβόλαια έχουν πενταετή διάρκεια και η τιμή της εκμίσθωσης είναι 5 ευρώ το στρέμμα ανά έτος.

ΜΕΙΩΣΗ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ

Μειώνεται ανησυχητικά ο αριθμός των εργαζομένων στην Ευρωζώνη
Στην Ελλάδα η απασχόληση υποχώρησε κατά 1,8% μέσα σε τρείς μήνες
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Δευτέρα 15 Ιουνίου 2009
Τελευταία ενημέρωση: 15/06/2009 19:31
Web-Only



Περισσότερες απο ένα εκατομμύρια θέσεις εργασίας - συγκεκριμένα 1,22 εκ. - χάθηκαν στις 16 χώρες της Ευρωζώνης μέσα στο πρώτο τρίμηνο του 2009. Ο αριθμός των εργαζομένων μειώθηκε κατά 0,8% στους πρώτους τρεις μήνες του έτους συγκριτικά με το προηγούμενο τρίμηνο και διαμορφώθηκε στα 146,2 εκατομμύρια.
Η απασχόληση κατά το πρώτο τρίμηνο του έτους υποχώρησε 1,2%, σε ετήσια βάση, σημειώνοντας την μεγαλύτερη αρνητική μεταβολή από την έναρξη των μετρήσεων το 1995. Η μεγαλύτερη υποχώρηση της απασχόλησης σε επίπεδο τριμήνου καταγράφηκε στην Ισπανία, στο 3,1%, στη Σλοβακία, στο 1,9% και στην Ελλάδα, στο 1,8%. Στη Γερμανία, την μεγαλύτερη οικονομία της ευρωζώνης, η απασχόληση υποχώρησε κατά 0,3%. Σύμφωνα με οικονομολόγους, τα αδύναμα στοιχεία για την απασχόληση σε συνδυασμό με τις προσδοκίες για αρνητικό πληθωρισμό είναι πιθανό να πείσουν την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) να διατηρήσει το βασικό παρεμβατικό της επιτόκιο στο χαμηλό του 1% για παρατεταμένη περίοδο ή ακόμα και να το μειώσει περαιτέρω